Iedere jongere roept het: Ik ga nooit meer bij mijn ouders wonen hoor, dat kan ik écht niet. Dit heb ik ook jaren geroepen totdat ik genoodzaakt was om echt weer bij mijn ouders te gaan wonen. Dit was niet vanwege fantastische omstandigheden maar omdat ik niet heel gelukkig was in Leeuwarden. Ik heb 3,5 jaar in deze mooie stad gewoond. De insteek was om daar te gaan studeren maar algauw merkte ik dat dat niet voor mij was weggelegd dus begon ik fulltime te werken. Gaande weg vlogen veel van mijn vriendinnen weg uit Leeuwarden en voelde ik me erg eenzaam. Vooral zonder mijn familie die vijf kwartier verderop woont. Ik wist dat mijn tijd er inmiddels ook op zat.

 

Een heel nieuw leven in een andere stad

Wat heb ik een geweldige tijd gehad daar zeg. Ik ben daar zo ontzettend gegroeid als persoon. Vroeger was ik een erg verlegen en onzeker meisje. Vanaf mijn 18e begon ik een beetje praatjes te krijgen en ontpopte ik al helemaal toen ik op mezelf ging wonen. Ik ging op mijn 19e verhuizen naar een toen onbekende stad. Daar merkte ik na een halfjaar studeren dat het studeren niks voor mij was maar mijn studenten tijd wou ik nog écht niet opgeven dus besloot ik te blijven.

Ik kan met veel zekerheid zeggen dat ik daar écht heb geleefd. Ik heb daar zulke lieve vriendinnen leren kennen en eraan over gehouden. Na twee jaar begon de heimwee en het werd telkens erger. Ik kan het gevoel niet beschrijven maar elke keer dat mijn ouders wegreden of als ik wegreed ging ik helemaal stuk. Ik kon ook echt wel een hele dag opzien tegen het afscheid nemen na een leuke dag. Daarnaast was ik s’avonds vaak alleen thuis en mijn familie eet regelmatig samen. Als ik hen dan samen zag terwijl ik in mijn eentje mijn bordje patat naar binnen schoof kon ik me echt ellendig voelen. Ik trok het écht niet meer om nog een aantal jaar te wachten tot ik ooit weer eens in Noord-Holland kon wonen. Ik werd er altijd chagrijnig van dat het zo lang duurde. Maar waarom liet ik het niet gebeuren? 

Kerst 2019 was ergens wel de druppel. Ik weet nog dat we met het hele gezin kerst vierden bij mijn ouders en het waren zulke gezellige kerstdagen. Ik moest om 20:00 weg omdat ik de volgende dag vroeg moest werken en ik dat hele stuk nog terug moest rijden. Het moment van weggaan was verschrikkelijk. Ik moest zo erg huilen dat ik weer alleen terug moest gaan en dat de rest gezellig samen achter bleef. Mijn zus, moeder en ik hebben samen gehuild maar ergens wist ik dat het voor mij niet lang meer ging duren tot ik terug zou gaan.

 

In een sneltrein vaart

Uiteindelijk ging allemaal erg snel. Maandagavond 13 januari besloot ik om weg te gaan en op dinsdagmiddag 14 januari had ik mijn fulltime baan per direct opgezegd. Het was een bijzonder raar gevoel om niet eens je laatste werkdag te hebben en om deze met je collega’s af te sluiten. Ik moest veel regelen in de week dat ik wegging. Ik heb daar anderhalf jaar met veel plezier gewerkt. Veel over mijzelf en van mijn collega’s geleerd maar gek blijft het wel zo’n einde. Binnen twee dagen had ik al een hoop van ons interieur verkocht en stond het huis al snel vrij leeg. We hadden besloten dat ik Mango mee mocht nemen om haar een fijn thuis te bieden met een grote tuin. Bovendien kan ik echt niet zonder haar, ze is mijn alles.

Op maandag 20 januari haalde mijn ouders mij op. Samen met Mango verliet ik ons mooie huis, wat een zware dag was dat. Gelukkig kwam mijn lieve zus met haar gezin meteen langs om me een dikke knuffel te geven, het voelde echt als thuiskomen. De dag daarna maakte ik op Instagram bekend dat ik weer bij mijn ouders woon en dat ik mij in een vreemde situatie bevind. Wat een overweldigende reacties heb ik van jullie ontvangen. Dit had mij in deze gekke periode zoveel goeds gedaan. Alle lieve reacties en berichtjes, en nu nog steeds. Ik kan jullie niet vaak genoeg bedanken hiervoor!

 

Binnen no time mijn droom baan bemachtigd

Na twee weken heb ik met mijn  vader mijn spullen opgehaald. Het was een rare maar vooral een zware dag. Het huis voelde niet meer als de mijne maar als een plek waarvan ik langzaamaan afscheid aan het nemen ben. De eerste weken gingen snel. Ik ben een regelteef en ik zorg altijd dat alles goed geregeld is. Dus ik ben meteen op zoek gegaan naar een nieuwe baan zodat ik daar ook genoeg afleiding aan had. Omdat ik erg veel energie uit interieur haal ben ik gaan zoeken naar een interieur gerelateerde baan. Al snel kwam ik een aantal vacatures tegen maar eentje sprak mij echt aan; keuken adviseur bij Bruynzeel Keukens. Binnen no time had ik de baan! Alleen moest ik wel tot 2 maart wachten voor ik kon beginnen. Het is niks voor mij om niks te doen qua werk. Een weekje vrij is nog wel leuk maar anderhalve maand werd me echt te veel.

Op een gegeven moment was ik bang dat ik misschien depressief kon gaan worden van het niks doen en niks kunnen en mezelf zielig te voelen. Ik voelde me leeg, verslagen en alleen. Ik lag dagen lang in bed of op de bank voor me uit te staren tot er iets ging gebeuren. Er gebeurd natuurlijk niks als je niks onderneemt. Dit is de plek waar ik zo graag wou zijn dus waarom voel ik mij zo? Het hele proces zuigt energie uit je hele lichaam. Gelukkig heb ik lieve familie en vriendinnen die me er doorheen gesleept hebben en heb ik erg veel energie gehaald uit Instarieur. Daarnaast begon ik steeds meer ideeën en mogelijkheden te zien om Instarieur naar een ander level te brengen. Hier kon ik al mijn vrije tijd en energie in kwijt en dat deed me goed. In de weken dat ik vrij was heb ik veel aan mezelf gewerkt en van mezelf geleerd. Tijdens de eerste dagen vroeg ik mijzelf telkens af: “Kan ik ooit nog wel zo gelukkig worden als voorheen? Word ik überhaupt nog wel gelukkig?” Na die tijd leerde ik mezelf opnieuw kennen. Wat wil ik nou echt? En waar zou ik nou echt gelukkig van worden? De antwoorden op deze vragen werden mij telkens duidelijker.

 

” Heb je niet te overhaast beslist?  ”

Dat blijft altijd de vraag en deze vraag krijg ik regelmatig. Ik heb een beetje hak op de tak deze beslissing gemaakt. Ergens diep in mijn hart zat deze beslissing al. Alleen de stap zetten om zoiets groot te ondernemen, dat doe je niet zo snel. Tot op de dag van vandaag weet ik zeker dat ik te overhaast heb beslist maar ik ben wel gelukkig met de keuze die ik heb gemaakt. Zodra ik eraan denk ” Als ik daar nog jaren zou wonen, zou ik me dan net zo gelukkig voelen als nu? ” Dan weet ik eigenlijk het antwoord al. Wat ik anders zou willen doen is de beslissing rustig nemen. Afscheid kunnen nemen van mijn dierbaren op een rustig tempo.

 

Voor jezelf kiezen is het allerbelangrijkste 

Inmiddels woon ik alweer dik 3 maanden bij mijn ouders en ik had geen betere beslissing kunnen maken voor mezelf. Ik heb een hele mooie band met mijn familie en wij hebben tot nu toe nog nooit geruzied of onenigheid gehad. Mijn ouders hebben eigenlijk helemaal niet door dat ik er ben en dat is een goed teken. Ik heb de beslissing gemaakt om voor mezelf te kiezen ondanks dat ik het er nog steeds erg moeilijk mee heb. Op dit moment ben ik erg gelukkig ondanks dat ik wel mijn oude leventje mis in Leeuwarden.

Het is niet niks om je hele leven en je routines zomaar aan de kant te zetten. Een halfjaar geleden had ik niet durven dromen op welk punt ik nu sta in mijn leven. Als je me toen had gezegd dat dit zou gebeuren had ik je echt uitgelachen. Het is echt compleet 180 graden omgedraaid.De dagen vliegen voorbij in plaats van dat ik de seconden zat weg te tellen. Ik zit nu helemaal op mijn plek en op het punt waar ik wil zijn.

Op dit moment kan ik zeggen dat ik mij echt niet schaam om weer bij mijn ouders te wonen. Dit is juist het moment om goed aan mezelf te denken en voor mezelf te zorgen, uit te vinden wie ik ben en wat ik wil. Ik voel me goed, gezond en blij. Ik ben ook echt niet bang om te zeggen dat ik trots ben op mezelf dat ik deze stappen heb gezet. Je kan veel meer dan je denkt. Zo zie je maar weer wat voor moois er uit zo’n moeilijke beslissing en tijd kan komen. Ik focus me op mijn nieuwe baan, Instarieur en vooral om gelukkig te zijn met mezelf. Kiezen voor jezelf is lang niet altijd even makkelijk maar wel nodig!

 

 

18 antwoorden
  1. Moniq
    Moniq zegt:

    Wat een supermooi verhaal Peet.
    Wat moedig dat je voor jezelf hebt gekozen. En er is helemaal niets mis mee om terug te gaan naar je ouders, juist heel gezellig. Er komt vast ook weer een tijd dat je behoefte hebt om op jezelf te gaan wonen maar tot die tijd lekker blijven inspireren met je zolderkamer. Ik volg je graag. Kus Moniq (spherebymoniq)

    Beantwoorden
  2. Bianca (lichthuisje)
    Bianca (lichthuisje) zegt:

    Mooi geschreven meis!
    Goed en dapper dat je naar je gevoel hebt geluisterd hoe moeilijk het ook is geweest.
    Je mag trots zijn op jezelf!
    Knuffel Bianc

    Beantwoorden
  3. Stacey
    Stacey zegt:

    Heel knap dat je deze beslissing gemaakt heb! Wat kun je fijn schrijven, het leest echt heel makkelijk weg! Kan niet wachten op nog meer blogs!
    Liefs Stacey
    @thuisbijstacey

    Beantwoorden
  4. Mona Koerts-Groenhout
    Mona Koerts-Groenhout zegt:

    Lieve Petra wat heb je dit mooi geschreven!
    Door voor jezelf te kiezen en te kijken wat jij zelf nodig hebt om gelukkig te zijn, heb je wel mogelijk gemaakt waar je nu staat.

    Liefs Mona.

    Beantwoorden
  5. Shanti
    Shanti zegt:

    Heel mooi geschreven Petra! Moedig dat je dit zo verteld. En fijn om te lezen dat je nu heel gelukkig bent! Ik ben benieuwd naar je andere blogposts!

    Beantwoorden
  6. Kirsten
    Kirsten zegt:

    Wat ben je toch een topper! Om je zo kwetsbaar op te stellen heb je echt veel kracht voor nodig en dat doe jij gewoon. Super goed dat je voor jezelf hebt gekozen en je kan alleen maar trots op jezelf zijn!
    Liefs Kirsten
    (@home.by.x)

    Beantwoorden
  7. Nathalie (@ontworpen_voor_jou)
    Nathalie (@ontworpen_voor_jou) zegt:

    ,,We groeien niet wanneer alles makkelijk is.
    We groeien als we uitdagingen aangaan.”
    Blijf doen wat je doet, dan kan je alleen maar nog sterker worden lieverd! Dikke kus van mij

    Beantwoorden
  8. Sharity Jayde
    Sharity Jayde zegt:

    Brave • Bold • Awesome! Wat goed dat je voor jezelf hebt gekozen en niks mis dat je weer bij je ouders woont! Koester de tijd samen! Liefs Sharity Jaydez

    Beantwoorden
  9. Erna Smits
    Erna Smits zegt:

    Wat heb je dit mooi geschreven Petra, respect dat je dit met ons deelt en je mag trots zijn op jezelf, jij had het lef om voor jezelf te kiezen en bent de uitdaging aangegaan.
    Ik volg je graag ook denk ik omdat jij maar iets jonger bent als onze jongste die ook weer thuis is komen wonen, buj haar door afstuderen en na wat tijdelijke banen nog geen werk heeft gevonden.
    Petra je doet het zo goed en luister altijd naar je gevoel.Dikke kus 💋 Erna

    Beantwoorden
  10. Claudia
    Claudia zegt:

    Mooi geschreven! Ben wel benieuwd naar hoe het voor je partner was? Was dat ook zo plots? Huis verkopen? Schoonfamilie achter laten? Mis dat deel wel in dit verhaal….

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *