Bijna iedereen beleefd wel eens pesten in één of andere vorm op een moment in het leven. Daarnaast kan pesten meerdere vormen aannemen en kan het voor iedereen anders zijn. Voor één duurt dit langer en is het intenser dan voor de ander. Voor mij gebeurde pesten al vroeg in mijn leven en voor een lange tijd. Die ervaringen hebben een enorme impact gehad op mij en hoe de rest van mijn leven zou uitzien.

 

Wat heeft hem ertoe gezet om van mijn leven zo’n hel te maken?

Voordat ik mijn ervaringen ga delen, wil ik mijzelf even voorstellen. Ik ben Anna en ik ben 21 jaar. Jullie kunnen mij op Instagram vinden onder @xoxoannaa als jullie een kijkje in mijn dagelijks leven willen! Ik ben sinds Oktober 2020 afgestudeerd in European Studies en mag op 1 januari 2021 beginnen met mijn eerste ervaringen op doen in het bedrijfsleven. Ik ben een open en vrolijk persoon die in alles een uitdaging ziet. Het feit dat ik heel erg open ben over mezelf en mijn leven maakt ook dat ik graag een aantal ervaringen met jullie wil delen.

Iets wat helaas nog veel te veel gebeurd is pesten. Het gebeurt in alle levels van het leven; basisschool, middelbare school, hoger onderwijs, op werk, in verenigingen maar vooral ook online. Zelf ben ik mijn hele basisschool tijd plus mijn brugklasjaar enorm gepest. In groep 1 tot en met groep 4 had ik het niet per se door want ja hoe wil een kind van 4 tot ongeveer 8 jaar begrijpen wat een impact het nu heeft om buitengesloten te worden of wat het begrip het pesten eigenlijk nu echt is. In groep 4 werd het ook naar een hoger niveau getild doordat er een nieuwe jongen bij mij in de klas kwam. Ik weet tot de dag van vandaag niet wat hem ertoe heeft gezet om van mijn leven zo’n hel te maken of waarom ik het ‘verdiend’ zou hebben.

 

Er ging geen dag voorbij waar ik niet werd uitgescholden

Ik ben Duitse van afkomst maar woon al mijn hele leven in het mooie Zuid-Limburg en als je mij Nederlands hoort praten, zou je het ook niet weten. Dit al mijn hele leven zo maar om een of andere reden was dit het ding waarmee (Piet zullen we hem maar even noemen) Piet mijn leven zuur zou maken. Er was geen dag die voorbijging waar ik ‘kut duister’, ‘rot op naar je eigen land’, ‘mof’, ‘val doodt’ of ‘niemand mag jou’ niet naar mijn hoofd geslingerd kreeg. Nou zou je denken dat als het 1 iemand is, het minder impact heeft. In principe is dat ook wel tot een bepaalde hoogte zo, maar het bleef niet bij hem.

De jongens uit mijn klas moesten mij niet mede doordat ik nogal een betweter en aanwezige tante was. Zij gingen dan ook maar al te graag mee in mij buiten sluiten, als laatste kiezen voor opdrachten of gewoon doen alsof ik niet aanwezig was. De meiden hadden zo hun andere redenen om mij niet te moeten. Ik was dun, echt heel dun. Zonder dat ik er iets voor deed en zelf vond ik het ook vaak genoeg vervelend want kleren vinden was dan ook een dingetje. Maar volgens hen had ik anorexia (dit zeiden ze toen we ouder werden) of had ik een andere eetstoornis want wie is nou van zichzelf zo dun?

 

Mijn geluk kon niet op toen ik naar de middelbare school ging

Nu moet ik zeggen dat ik ongelofelijk blij ben dat in mijn tijd Social media bestond uit MSN en Hyves. Ikzelf was meer van MSN en op Hyves kon dan ook niemand mij wat maken. Want vandaag de dag wordt het heerlijk anoniem gedaan via Social Media en als het ene account verwijderd is, is het volgende account alweer gemaakt. Ik vertelde vrij vaak aan mijn moeder dat het weer mis was als ik thuiskwam. Er zijn dan ook talloze gesprekken gevoerd met ouders, leraren en de directrice van mijn basisschool.

Maar je raadt het vast, het maakte het allemaal alleen maar erger. En dan hou je vanzelf je mond wel dicht. Misschien dat het dan nog saai wordt voor de pesters. De basisschool afsluiten was iets wat ik niets liever wilde dus ik kon mijn geluk niet op dat ik de enige was die naar die middelbare school ging die ik had gekozen. Een frisse start!

 

Binnen de kortste keren was ik het slachtoffer van mijn nieuwe klasgenoten

Maar als je jarenlang gekleineerd, getreiterd en gepest bent, is het net alsof mensen het aan je kunnen zien want binnen de kortste keren hadden een aantal nieuwe klasgenoten mij als hun slachtoffer gekozen. Hier ging het er sneakier aan toe dan op de basisschool. Meer achter mijn rug om praten, fluisteren en wijzen als ik langsliep of opmerkingen maken die ik liever niet herhaal als ik nog net binnen luisterbereik was. Gelukkig had ik wel een hele lieve vriendin die mij er doorheen sleepte wat het allemaal wat draaglijker maakte.

Toen kwam de zomervakantie van de brugklas naar de 2e klas. Mijn vriendin en ik hadden allemaal nieuwe kleren gehaald. We hadden onszelf als het ware een metamorfose gegeven in de vakantie. Toen ik op school kwam leek het de eerste paar weken gedaan met het pesten. Maar op een gegeven moment zei een van de meiden (pesters) iets tegen mij waardoor ik knapte. Ik was er zo klaar mee dat ik haar een klap in het gezicht heb verkocht wat meer dan genoeg mensen zagen. Dit was dan zogezegd het einde van het ‘pesten’. Was het echt gestopt? Nee, want als mensen je eenmaal niet moeten, is het klaar. Maar het was zo verminderd dat het mij amper stoorde.

 

What doesn’t kill you, makes you stronger

Naarmate de jaren vorderden werd ik zelfverzekerder vond ik, mijn vriendinnen en boeide het mij allemaal helemaal niks meer wat mensen van mij vonden. Want als jij tevreden bent met wie jij bent als persoon, kan je zo goed als de wereld aan. Nu is mijn middelbareschooltijd nog maar amper 3 jaar geleden maar ik kijk daar nog behoorlijk blij op terug. Ik kan niet hetzelfde zeggen voor mijn basisschool tijd maar dat is ook niet nodig. Ze zeggen wel eens ‘What doesn’t kill you, makes you stronger’. Tot een bepaald punt klopt het ook maar het breekt je ook. Het doet je pijn en die pijn leer je mee omgaan. Mijn leven zou niet zo zijn als dit niet mijn geschiedenis was. Daarom hou ik mij eraan vast dat het een reden heeft gehad dat mijn schooltijd zo verlopen is.

Mijn leven nu is top al zeg ik het zelf en als je daar meer over wilt lezen kan dat op mijn persoonlijke blog: www.lifeafter.blog

 

Dit zijn mijn tips voor alle mensen die gepest worden zijn:

  1. Wees jezelf ook al vinden mensen het niks
  2. Vind de mensen op wie je kan bouwen
  3. Praat erover
  4. Het zal nooit voor eeuwig duren dus ook aan het pesten komt een eind
  5. Je bent mooi zoals je bent

 

En nu stop ik want het is al lang zat geworden! Weet dat je niet alleen bent in de wereld en dat er meer dan genoeg mensen weten wat je doormaakt. Je kunt het aan!

Liefs Anna

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *