2020 was een bizar jaar. Daarover zijn we het allemaal eens. Maar dat het voor mij zo’n turbulent jaar zou worden, had ik nooit verwacht! Mijn jaar begon met een ontzettend dieptepunt, maar gelukkig kan ik dit jaar afsluiten met een goed gevoel, en vol vertrouwen in de toekomst. Dat was begin dit jaar wel anders..

 

Onze relatie overleefde het niet

Voor ik mijn verhaal deel, wil ik mezelf even voorstellen. Ik ben Ilona, 29 jaar en ik woon in het mooie Brabant. Je kunt mij op Instagram vinden onder @wonenmetiloon. Wat daar begon als een account voor mijn nieuwbouwhuis, is nu een combi van lifestyle en interieur. Ik ben gek op koken, hapjes en drankjes en ik wandel graag met mijn hondjes. Ik ben laatstejaars psychiatrisch verpleegkundige in opleiding en momenteel werk ik in het Jeroen Bosch ziekenhuis.

Het begon allemaal in februari dit jaar. Het was vroeg in de ochtend, ik had een werkdag voor de boeg en Ik checkte mijn telefoon om te zien of de wekker zo zou gaan. Ik zag twee gemiste oproepen van mijn moeder. Ik schrok, mama belt nooit zo vroeg! Meteen belde ik terug en kreeg ik vreselijk nieuws: papa had onderweg naar zijn werk een herseninfarct gehad en is opgenomen in het ziekenhuis. Een heftige periode volgde voor ons. Een periode waarin ik mama zoveel mogelijk ondersteunde, papa’s herstel voorop stond én de eerste Corona golf opkwam. Omdat ik zelf in de zorg werk, was dit een pittige combinatie.

Helaas zat het thuis ook niet mee. Mijn toenmalige vriend moest door Corona thuiswerken en onze relatie, waarover ik al twijfelde, overleefde het niet. Al kon hij dat totaal niet accepteren en wilde dan ook absoluut die knoop niet doorhakken. Hier had ik het erg zwaar mee. Op dat moment kon ik dat met niemand delen. Ik kon het mijn al overbelaste ouders niet aandoen om ze ook nog de stress te bezorgen die mijn thuis situatie mij bezorgde. Ik wilde er juist voor hen zijn! En mijn vriendinnen zag ik niet. Ik vond het geen thema om even tussen de bel updates en appjes door te delen. Dus bleef ik er alleen mee lopen.

 

Online had ik Joey totaal onverwachts ontmoet

Ik was veel online. Ik kletste, zat veel op Instagram en ik chatte; en het was dan ook daar dat ik totaal onverwacht Joey leerde kennen. Hij was ontzettend open, stuurde meteen een foto van zijn twee kinderen en we kletsten wat af. Ook hij zat in een lastige situatie, met twee jonge kinderen. De jongste was een paar maanden oud, de oudste 4 jaar. De openheid en de lol die er was tussen ons, maakte dat we elkaar graag eens wilde ontmoeten. Niet makkelijk, tijdens die eerste golf waarin zo min mogelijk contacten hebben belangrijk was. Toch besloten we, na een snelle gezondheidscheck, ervoor te gaan. Na die eerste ontmoeting volgden er al snel velen, we praatten uren lang en bij hem kon ik alles wat er op dat moment speelde kwijt.

Al snel waren we ontzettend verliefd op elkaar. Hoe fijn we het ook hadden, ook was het lastig. Alleen mijn ex vriend was op de hoogte, omdat ik openheid heel belangrijk vind en hij nog steeds niet wilde dat we uit elkaar zouden gaan. Mijn ouders en vrienden waren nog steeds niet op de hoogte. Ik vond het erg pittig en voelde me vaak erg alleen. Ik zou ze moeten vertellen dat mijn relatie over is, dat ik Joey had leren kennen, dat hij 121km in de buurt van Amsterdam woont én dat hij twee jonge kinderen heeft. Dat is nogal wat! De zomer brak aan, mijn favoriete seizoen. Ik ben een ontzettend zonnemens en genoot volop met Joey. We woonden op 1,5uur van elkaar en ik moest natuurlijk ook gewoon werken. We reisden heel wat af om elkaar te zien, maar het was fijn.

 

Kan ik dat eigenlijk wel, stiefmoeder zijn?

Gelukkig knapte papa ondertussen beetje bij beetje weer op. Door Corona lieten afspraken voor scans en de cardioloog lang op zich wachten dus werd ons geduld flink op de proef gesteld. Ondertussen ontmoette ik Joey’s kinderen. Ik vond het spannend en had het een tijdje afgehouden. Gingen we niet te snel? Kan ik dat eigenlijk wel, stiefmoeder zijn? Wat nou als het helemaal niet goed gaat?! Maar Joey stelde me gerust, de ontmoeting kwam er en ik dacht meteen wauw; wat een toffe kids! Er was al snel een klik en er werd volop gespeeld. Joey vond het bijzonder om te zien, ook voor hem was dit nieuw natuurlijk!

 

Dit is toch mijn keuze, mijn geluk?!

Ondertussen versoepelden de maatregelen en kon ik mijn vriendinnengroepje en beste vriendinnen weer zien. Ik was zó blij dat ik eindelijk kon vertellen hoe het zat! Mijn beste vriendin vertelde ik het als eerst en ik heb bijna de hele avond gehuild van opluchting. Op dit moment drong het echt tot mij door hoe zwaar het was geweest om niets te kunnen delen en hoe emotioneel het me maakte dat ik nu open kon zijn! Al snel kreeg papa keer op keer goede uitslagen en was hij goed hersteld. De laatste goede uitslag was voor mij doorslaggevend om ze eindelijk ook alles te vertellen! Ik heb een goede band met mijn ouders, ze wonen 5 minuten verderop en ik zie ze wekelijks. Samen eten, shoppen met mama of klussen met papa zijn dingen die regelmatig op de agenda staan. Ik besefte me dat het erg heftig voor hen zou zijn.

Mijn liefdesleven verloopt niet bepaald soepel en ik wist dat ze zouden denken dat ik het nu goed voor elkaar had. Zeker met net een nieuwbouwhuis. Mijn ouders schrokken dan ook erg, al gaven ze meteen aan dat mijn geluk voorop stond. Dat vond ik lief, maar ik voelde dat het ze echt niet lekker zat. Ik besloot ze alle tijd te geven en het rustig aan te pakken. In de weken die toen verstreken was er minder contact. Dit had ook te maken met een toenemende drukte op het werk. Af en toe een bezorgd appje of belletje volgde, dus ik besloot weer op bezoek te gaan. Eenmaal daar voelde ik me ongemakkelijk.

Ik voelde dat ze het zwaar hadden met mijn keuze en voelde hun oordelen. Het contact verliep erg moeizaam. Hierdoor ontstond er een erg emotionele ruzie die me ontzettend heeft geraakt. Dit is toch mijn keuze, mijn geluk?! Ik was verdrietig en teleurgesteld en er was even nauwelijks contact. Dat probeerde mijn ouders wel, maar ik was zó geraakt! Ook dat had tijd nodig. Opnieuw voelde ik me alleen.

Ineens was ik een heel gezin rijker

Gelukkig was ondertussen iedereen op de hoogte, kreeg ik hartverwarmende reacties van hen en had ook mijn ex de situatie geaccepteerd. Ik kon dus weer bouwen! De zomervakantie bracht ik door met Joey en de kinderen en wát een leuke dingen hebben we gedaan! Zo zijn we onder andere naar de dierentuin geweest en een weekendje naar Preston Palace. Joey stond versteld van hoe natuurlijk ik met de kinderen omging en we hadden het super fijn. Ook wende ik steeds meer aan de kinderen om me heen en wat daar allemaal bij komt kijken.

Ik heb zelf geen kinderen en heb ik hier ook helemaal geen ervaring mee. Ineens was ik een heel gezin rijker! Dat was in het begin soms een vreemde gewaarwording. Ineens kook je voor meer personen, zoek ik naar kinderuitjes en shop ik niet voor mezelf maar voor rompertjes en Paw Patrol sloffen. Bijzonder eigenlijk, hoe je daar in groeit! Op Instagram las ik een post van @jadordrecht, ze plaatste het op Stiefmoederdag en het raakte me, zette me aan het denken en gaf me het inzicht dat het niet zomaar wat is, dat stiefmoeder zijn. Hoe dan ook speel je toch een rol in het leven van de kinderen en veranderd er veel.

De tijd had hen geleerd dat mijn geluk voorop staat

De zomer ging voorbij en mijn ouders wilde graag langskomen om te praten. Ze hadden het erg moeilijk gehad met mijn keuze maar de tijd had hen geleerd dat mijn geluk voorop staat, dat ik mijn keuzes niet zomaar maak en dat ze Joey graag wilde ontmoeten. Natuurlijk snapte ik ze! Snel spraken we af, hebben we alles uitgepraat en was de lucht geklaard. Ik was ontzettend opgelucht, mijn ouders zijn zo belangrijk voor me! Inmiddels zien we elkaar gelukkig weer regelmatig en hebben ze vorige maand ook de kinderen ontmoet. Dit was ook weer zo’n bijzonder moment! We hebben zelfs Sinterklaas en Ryans 1e verjaardag met ze gevierd.

 

Op dit moment ben ik het gelukkigste meisje op aarde. Joey is geweldig, hij is inmiddels hier ingetrokken en heeft de randstad vaarwel gezegd. Geen makkelijke keuze, gezien de kinderen wél in die regio bij hun moeder wonen. De kinderen zijn in de weekenden bij ons en hebben inmiddels hun eigen kamers. In de weekenden genieten we en doen we veel leuke dingen! Het leukste vind ik de ochtenden. Wakker worden van het gebrabbel van Ryan, nog even snel tegen Joey aankruipen, Ryan lekker bij ons in bed leggen en meestal kruipt Gino er dan ook gezellig bij. We kletsen wat, kijken even tv in bed en gaan dan beneden een broodje eten met z’n allen.

 

Kijk in je hart, al kijkt iedereen de andere kant op

Mensen zullen altijd hun oordeel klaar hebben. Ik ben dicht bij mezelf gebleven en heb voor mijn eigen geluk gekozen en daar ben ik trots op. Dat is ook echt wat ik iedereen wil meegeven. Kijk in je hart, al kijkt iedereen de andere kant op. Ben altijd eerlijk naar jezelf toe. Volg je eigen hart en kies je eigen geluk! Dan komt alles vanzelf op zijn pootjes terecht.

 

Groetjes, Ilona.

5 antwoorden
  1. Suzan
    Suzan zegt:

    Wat ben ik ontzettend trots op je. Je bent een topper en ik ben heel blij dat jij kijkt naar wat jij nodig hebt. Je verdiend het om zo gelukkig te zijn. Ik hoop dat we met zijn alle veel mooie momenten nog mogen beleven. Dikke kus, Suzan

    Beantwoorden
  2. Maaike
    Maaike zegt:

    Wauw iloon, wat mooi! Ben trots op je! Gekozen voor je eigen geluk! Je word een goede mama! Geloof in jezelf💋 heel mooi geschreven!
    Dikke kus,
    Anne en Maaike

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *